حسين مدرسى طباطبائى

415

برگى از تاريخ قزوين ( فارسى )

( 146 ) مصالحه‌نامچهء مورخ 24 ع 1 - 1323 ميان آقا سيد على متولى آستانهء شاهزاده حسين و حاجى محمد آقا كوره‌پز در مورد اراضى خارج دروازهء شاهزاده حسين كه آقا سيد على مدعى بود وقف و متعلق به آستانه است . با مهر آن دو در پايان سند ، و سجل و مهر « من بعدى اسمه احمد » مورخ 26 ع 1 - 1323 و « اسحق الحسينى » كه در متن هم از او ياد مىشود و « عبده الراجى محمد » مورخ 24 ع 1 - 1323 و « جمال الدين بن عبد الكريم الرضوى » بالاى آن . با گواهى عبد اللّه الحسينى مشهور به كدخدا : بعد الحمد و الصلاة باعث بر تحرير وريقه رشيقهء نميقه صلح‌انديش آن كه چون اراضى محدودهء معينه در خارج سور و دروازه حضرت شاهزاده حسين ( ع ) واقعه در طرف قبرستان كه فعلا اراضى بياض است و آثارى از قبور و غيره در او موجود نيست و عالىحضرت فخر الحاج و العمار حاجى محمد آقاى كوره‌پز ابتياع نموده حسب قبالهء على حده ممهوره به مهر جمله‌اى از اجلهء علماء العظام از جناب مستطاب قدوة العلماء آقا ميرزا اسحاق ، و بعد التصرف و بناى احداث عمارت از دكاكين و كاروانسرا جناب مستطاب قدوة الاجله آقا سيد على متولى آستانهء مباركهء حضرت شاهزاده حسين ( ع ) مدعى گرديد كه اراضى مزبوره متعلقه است به آستانهء مباركه ، و حسب الظاهر شاهد و قرائن بر حقيت دعوى ايشان اقامه نشد و چون صحت و گفتگوى اين مطلب منجر و متعدى به تشاجر و ترافع و جسارت بر طرفين مىشد لهذا جهت رفع نزاع و تشاجر و اغتباطا و احتياطا لمراعات الواقع و نفس الامر مصالحهء قطعيهء لازمهء جازمه نمود متولى